گلواژه عشق

اهل دیار عشق

اهل باغ و بوستان

                             اهل دشت و دریا

                                                         روزگارم بد نیست

میخورم قرص نانی و روم به صحرا....

                                                عاشقق دریایم   

                                                                            درد و دلها پنهان

لبخند ها ر روی لبم میشکفد غنچه بهار از دل کوه

شادمان رو به سوی عشقم ک وصال من و او پایان زندگیم

من همان انسانم که به پیدایش عالم  هستی را در نوردید از وجود

با نگاهی زیرک نگرم دوروبرم کوهها چون دل سنگ استوارند ..چون رخش ستبر

و به نری و لطافت چون گل آب درون دل خود را به سرازیری دشت روان میدارند

ریگها با صدایی لرزان از عمق وجود خبر از عشق نهانی آرند

اهل این عاشق دیار هستی ام ...روزگارم عالی است.......

سلام دوستای گلم ببخشید دیر اومدم ولی

 بلاخره اومدم من تغییر کردم برای یبار تو زندگیم .....

ادامه مطلبو بخونین گلا

 نام تکنولوژی فکر به گوشتون خورده باشه تا حالا درموردش فکر کردین خواهشا نظراتتونو بگین چی

درموردش میدونین اگه میدونین تاحالا ازش استفاده کردین نه اینکه ابزار باشه ها نههههه   ولی یه نوع

تفکر باحاله که دکتر آزمندیان بنیانگذارش بودن بگید که چقدر با دکتر آزمندیان و کتابها وسی دی هاش

اشنایین خواهشا واقعایتو بگید خب باریکلا دوستای گلم   نظر یادتون نره

نمیدونم چرا اسم وبمو گذاشتم گلواژه همیشه دنبال یه راهی بودم واسه خوشحال کردن آدما ..همیشه

 دلم میخواست همه خوشحال باشند هیچکس غم تو دلش نباشه ..اما هیچوقت از خودم نپرسیدم دختر

 چرا خودت غمگینی..اما به هیچکس نمیگی..نمیخوام بدونن منم غم دارن هیچوقت هیچکس ازم

نپرسید توام تو اون دل لطیفت غم هستت؟

هیچکس نپرسید ای کاش هم نپرسه چون جواب میدم دلیکه بارون خنده دیگرانه با غم درون چکار

داره ..ولی شاید این دختر شاد یه روز از این روزای خندون گریه کنه شاید دلش گرفته باشه که مثه ابر

 بهار بزنه زیر گریه ولی بازم درون عمق گریش بخنده و قهقهه بزنه ..میشه؟!

میخندم ولی اندر سکوتی تلخ میگریم.............

هیچکس تنهاییم را حس نکرد خلوت دیرینه ام را حس نکرد آنکه سامان غزلهایم از اوست بی سرو

سامانی ام را حس نکرد..................

 حالا براتون پیش نیمده مگه چرا اینطوری نیگا میکنین خب چیکار کنم دلم گرفته .....دلم میخواد سکوت

 کنم همیشه سکوت خیلی وقتا بهتراز حرف زدنه اونم منی که اینقدر پرهیجانم ..نه نمیشه اخرش ولی

 اینطوریم نمیشه باید یه فکر اساسی کرد ...شما چی فک میکنین بنظرتون سکوت بهتره یا هیجان ..من

که میگم سکووووووووووت ..

کاروان پر حماسه ی امواج بیکران

دیدم کنار شهر تو امواج زنده اند

شیران با صلابت و اوتاد هرزمان.....

من در تلاطم نگاهت مانند گمشده ای در دیار خویشم...

مرا دریاب که عمق وجودم با لرزه چشمانت در امیخت و نگاه ها در صداقت عشقت گره خورد

آه از دلم....که ستاره باران نگاه توست....

منو شب  با رازهای درون دل هردو خاموشیم

منو شب با خلوت آشناییم

دلمان از شور خالیست

ماه در درونمان تنهاست

ستاره ها آرامند

سکوت شب در درونمان یغماست

ولی منو شب دردمان یکی است

اینکه هردومان تنهاییم.....

شب نشینی توی ساحل واسه من شده یه عادت

من همیشه مثه دریا راهی ام تا بینهایت

همیشه صدای موجا  قصه  گذشته هامه

هوای شرجی دریا مثه عطر تو باهامه

ماسه های خیس و نمناک  تورو یاد من میارن

چشمای خسته و تنهام واسه تو بارون میبارن

حالا من موندم وساحل با یه دنیا ی خالی

این همیشه رسم دنیاس انتظارو بی خیالی.....